ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ capo di tutti capi

ΡΟΥΣΦΕΤΙ ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ

 

Το σίγουρο «μέσο» για μια σίγουρη εξυπηρέτηση. Δικαστές, οι οποίοι ήθελαν να γίνουν Αρεοπαγίτες. Αξιωματικοί, οι οποίοι ήθελαν να γίνουν αρχηγοί. Τοπικοί παράγοντες, οι οποίοι ήθελαν να γίνουν δήμαρχοι. Δήμαρχοι, οι οποίοι ήθελαν να γίνουν βουλευτές. Επιχειρηματίες, οι οποίοι ήθελαν να γίνουν μεγαλοεπιχειρηματίες. Άρρωστοι, οι οποίοι ήθελαν καλή σειρά για ένα χειρουργείο. Ζωνιανοί υπόδικοι, οι οποίοι ήθελαν μια ευνοϊκή μεταχείριση. Οι πάντες στα ίδια καθίσματα κάθονταν …Μηδενός εξαιρουμένου. Μέχρι και οι παπάδες στον «άγιο» της Αραβαντινού πήγαιναν, για να δουν το «θαύμα». Μητροπολίτες ολόκληροι έπαιρναν «ευλογία» από τον Μητσοτάκη, για να γίνουν Αρχιεπίσκοποι.
Μιλάμε για μια οργανωμένη «βιομηχανία» επεξεργασίας αιτημάτων. Ποιος ξεχνά άλλωστε εκείνες τις λίστες, οι οποίες βρέθηκαν στα σκουπίδια και είχαν έρθει στη δημοσιότητα; Όνομα, νομός, πρόβλημα, ενδιάμεσος, λύση και check.

 

Για πρώτη φορά το παρακράτος στη Μεταπολίτευση είχε όχι μόνον όνομα και επώνυμο, αλλά και επίσημη διεύθυνση. Αυτή ήταν η «επανάσταση» που είχε φέρει η οικογένεια Μητσοτάκη στην πολιτική σκηνή. Πάντα υπήρχε παρακράτος στην Ελλάδα, αλλά ποτέ δεν είχε επίσημη διεύθυνση. Ποτέ άλλοτε δεν ήταν σίγουρος ο κάθε πολίτης ότι σε μια συγκεκριμένη διεύθυνση «διευθετούνταν» τα πάντα πέρα και πάνω από κάθε νομιμότητα. Γνώριζε ο κάθε Έλληνας σε ποια διεύθυνση έπρεπε να πάει, για να έχει ελπίδα να διεκδικήσει οτιδήποτε πέρα από αυτό που δικαιούνταν και βέβαια ήταν νόμιμο.
Εύκολη διεύθυνση. Αραβαντινού. Απέναντι από το Παναθηναϊκό Στάδιο. Το ροζ κτίριο με την αστυνομική «καντίνα» απ’ έξω. Έτσι σε κατεύθυναν και πήγαινες πολύ εύκολα. Η παντοδυναμία του Μητσοτάκη στο απόλυτο σημείο. Ποτέ και κανένας Καραμανλής και κανένας Παπανδρέου δεν είχε αυτήν την «υπόγεια» δύναμη. Δεν την διεκδίκησαν ποτέ για να την αποκτήσουν. Μόνον ο Μητσοτάκης τη διεκδίκησε, γιατί απλούστατα αυτό ήταν το μερίδιό του στη μεταπολίτευση. Ποτέ δεν τον «λάτρεψαν» κάποιοι Έλληνες, όπως οι πασόκοι τον Ανδρέα ή οι δεξιοί τον Καραμανλή. Αφού ποτέ δεν τον «λάτρεψαν», για να του φιλήσουν τα χέρια, επέλεξε τον μόνο τρόπο για να το πετύχει. Τον τρόπο της μαφίας. Αν δεν φιλάς κάποιου τα χέρια εξαιτίας αγάπης, μπορείς να του τα φιλάς είτε από φόβο είτε από ανάγκη.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

ΥΓ. Πάντως η φαμίλια Μητσοτάκη δεν ειναι η μοναδική μαφία στην Ελλάδα.. Ολη η Αληταρχία απαρτίζεται απο φαμίλιες αρρώστων καθαρμάτων που είναι ψωνισμένα με τον εαυτό τους. Αυτοι αποτελούν το πρότυπο που θέλουν να μοιάσουν διάφορα μικρολαμόγια που κυλιούνται στις λάσπες των κομμάτων  και των ΜΜΕ…

Share this post