ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ Η ΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ

ΩΡΑΙΑ ΕΛΛΑΣ

 

ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ ΤΩΝ

ΗΠΑ Η ΑΛΛΟΤΕ «ΩΡΑΙΑ ΕΛΛΑΣ»…

ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ !

Ο Συριζα έχει φέρει τη χώρα και τον ελληνικό λαό σε ένα κομβικό σημείο. Ο πολιτικός του τυχοδιωκτισμός, η χαλαρότατη πολιτική ηθική και το απύθμενο πάθος για την εξουσία και την καρέκλα που έχει επιδείξει τον προηγούμενο καιρό με κάνουν να πιστεύω ότι πριν «κάτσει» η μπίλια, δεν πρόκειται να κάνει πρόωρες εκλογές.
Από Σεπτέμβρη λοιπόν ξεκινούν μαζικοί πλειστηριασμοί, θα έχουμε την απόλυτη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και πιθανότατα την ενεργοποίηση του κόφτη.
Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την ΑΠΟΛΥΤΗ εξαθλίωση του ελληνικού λαού, ακόμα και του κομματιού εκείνου στο οποίο είχε απομείνει λίγο «λίπος». Συνεπώς η χώρα θα μετατραπεί σε μια συντετριμμένη γερμανική αποικία, όπου ελάχιστοι προύχοντες καπιταλιστές θα συνδιοικούν και θα κατέχουν όλο τον πλούτο μαζί με τα διεθνή αρπακτικά. Αυτά όμως τα ξέραμε…

Η παράμετρος που μπαίνει μετ’επιτάσεως στο παιχνίδι, είναι ο γεωστρατηγικός ρόλος της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ. Ήδη οι σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία είναι στο χειρότερο σημείο τους μετά τον Β’ΠΠ, ιδίως μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα και η αναθέρμανση των σχέσεων Τουρκίας-Ρωσίας, αν και λυκοφιλία τακτικής, δημιουργεί μια εκρηκτική κατάσταση η οποία αντικειμενικά αναβαθμίζει το ρόλο της Ελλάδας, ως προτεκτοράτο των Αμερικάνων.
Η κομβικής σημασίας, ΝΑΤΟική βάση του Ιντσιρλίκ στην Τουρκία, στην οποία είναι αποθηκευμένες πυρηνικές κεφαλές, έφτασε στο σημείο να πολιορκηθεί από τον τουρκικό στρατό προκειμένου να συλληφθούν οι πραξικοπηματίες οι οποίοι είχαν κατά τον Ερντογάν, άμεση συσχέτιση ΚΑΙ με τη συγκεκριμένη βάση. Επιπλέον η τουρκική κυβέρνηση προχώρησε στη διακοπή ηλεκτροδότησης στη βάση αυτή, γεγονός που προκάλεσε χάος παρόλο που λειτούργησαν οι γεννήτριες…
Σε αυτό το τοπίο προστίθεται και η διαφαινόμενη επικράτηση των συμμάχων Άσαντ, Ρώσίας, Χεσμπολάχ και Κούρδων(με αστερίσκο) στη Συρία, γεγονός που απομακρύνει τα όποια αμερικανικά σχέδια για τριχοτόμηση, απομάκρυνση του Άσαντ και εκμετάλλευσης κομματιού της Συρίας ως στρατιωτική βάση και ενεργειακό κόμβο ανταγωνιστικό του Ρωσικού ενεργειακού μονοπωλίου αναφορικά με το φυσικό αέριο.

ΕΝΑ ΚΟΥΒΕΪΤ ΧΩΡΙΣ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ, ΑΦΟΥ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ ΘΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΥΣ «ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ»..  ΚΑΙ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΙΕΡΗ..ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ

Ο Τσίπρας λοιπόν φαίνεται να είναι έτοιμος να παίξει αυτό το χαρτί. Να μετατραπεί η Ελλάδα στην απόλυτη ουρά των ΗΠΑ (να γίνει ένα Κουβέιτ χωρίς πετρέλαιο). Αυτό μπορεί έχει συνέπειες σχετικά με την ασφάλεια του ελληνικού λαού και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας μια και χάνει την όποια σχετική ουδετερότητα (αν και μέλος του ΝΑΤΟ) και τις «καλές σχέσεις με όλους».
Τα «αιτήματα» των ΗΠΑ θα έχουν πιθανώς σχέση με την επέκταση και αναβάθμιση της βάσης της Σούδας και ίσως τη δημιουργία μιας ακόμη βάσης στην οποία θα μεταφερθούν τα πυρηνικά όπλα από την βάση του Ιντσιρλίκ, την ενεργειακή προσκόλληση της χώρας μας στα αμερικανικά συμφέροντα, την πιθανή συμμετοχή μας στην αντι-πυραυλική ομπρέλα του ΝΑΤΟ κλπ.
Η Αμερικάνικη πρεσβεία (με προκαθήμενο τον πρέσβη που δημιούργησε την κεντρικοπολιτική φασιστικοποίηση της Ουκρανίας με αλλαγή του καθεστώτος) θα αναλάβει και επίσημα την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας (ανεπίσημα ήδη ανέλαβε μια και διαχειρίστηκε αυτή το θέμα των αιτούντων πολιτικό άσυλο Τούρκων πραξικοπηματιών).
Το αντάλλαγμα θα είναι κάποιου είδους ελάφρυνση του χρέους για την οποία θα πιέσει περισσότερο το ΔΝΤ και η αμερικάνικη κυβέρνηση, κάποιες αποικιακού τύπου επενδύσεις στη χώρα από φιλο-αμερικάνικα κονσόρτσιουμ που θα δώσουν ίσως μια ώθηση στους δείκτες της ανάπτυξης και παρόμοιες παροχές…
Αυτό ελπίζει ο Τσίπρας ότι θα τον κρατήσει παραπάνω στην εξουσία και θα του δώσει ισχυρές πλάτες για να συνεχίσει να ηγείται…Είτε στη μία είτε στην άλλη περίπτωση, η Ελλάδα θα είναι μία χώρα χωρίς εθνική ανεξαρτησία, χωρίς δημόσιο πλούτο, με έναν λαό υποτελή και εξαθλιωμένο, η οποία θα μπει μελλοντικά σε πολύ μεγαλύτερες περιπέτειες από εκείνες στις οποίες θα έμπαινε αν επέλεγε το δρόμο της αξιοπρέπειας και της ρήξης.

Leonidas Papadopoulos