ΠΩΣ ΛΕΝΕ ΣΩΣΤΑ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ

Παππούς Νίκος Αρβανίτης :

Και μια και έβαλα θέμα για κάλαντα, ας γράψω και ένα που μου φάνηκε αστείο και γέλασα το μεσημέρι.
Βγήκα έξω για προσωπική δουλειά και σε κεντρικό δρόμο διασταυρώθηκα με ένα γκρουπ 3 κοριτσιών 13-14 χρονών, που συσκέπτοντο με τα τρίγωνα στο χέρι για το πως θα πρέπει να δράσουν.
Ήσαν μπροστά από ένα χασάπικο που έχει μεγάλη φήμη στη περιοχή και είχε πολύ κόσμο. Η ουρά έβγαινε έξω από το μαγαζί!!!
«Άντε ρε… Θα μπούμε μέσα να τα πούμε???» λέει ανυπόμονα η μία.
«Που ρε?… Έχει πολύ κόσμο, δεν βλέπεις?…. Πάμε κάπου αλλού!!!….»
Με πιάσανε τα γέλια, γιατί «στην εποχή μου» τέτοια θέματα τα είχαμε προβλέψει και πηγαίναμε επίτηδες εκεί που πιστεύαμε ότι θα βρούμε πολύ κόσμο, ώστε να κάνουμε καλή μπάζα.
Και τα κάλαντα θέλουν τσαγανό.
Μπαίνεις μέσα στο μαγαζί και αρχίζεις να τα λες με βροντερή φωνή. Να νομίζουν ότι θα σπάσουν τα τζάμια. Το πολύ-πολύ να σε διώξουν, πράγμα απίθανο και σπάνιο.
Αν το μαγαζί έχει εκείνη την ώρα 10 πελάτες, τουλάχιστον οι 5 θα βάλουν το χέρι στη τσέπη, για το καλό του εθίμου.
Αν διστάζεις και το ζυγιάζεις ή ψάχνεις δικαιολογία από ντροπή, θα σε φάει ο ανταγωνισμός στη στροφή και τότε το δύσκολο είναι, να πας αμέσως μετά από τους θαρραλέους, οπότε δυσκολεύεται ο άλλος να ξαναβάλει το χέρι στη τσέπη και εισπράττεις το κλασικό «μας τάπαν άλλοι» !!!!!!

Share this post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

twenty + nineteen =