«ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΗΤ», ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΤΩΡΑ ΖΗΤΗΜΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ ΤΟ ΔΙΕΘΝΗ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ

 

ΚΑΘΑΡΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ ΜΕ «ΑΡΙΣΤΕΡΟ» ΠΑΝΤΑ ΜΑΝΔΥΑ !

Ο ιδιωτικός τομέας και όχι το κράτος είναι το κύριο πρόβλημα της Ελλάδας

Η πολιτική στρατηγική με την οποία ο Σύριζα κέρδισε τις εκλογές και για ένα εξάμηνο διεξήγαγε τις διαπραγματεύσεις έχει καταρρεύσει ολοκληρωτικά. Η κυβέρνηση και το κόμμα χρειάζονται επειγόντως μια νέα στρατηγική για να πάει η χώρα μπροστά. Αυτό που κάνει τα πράγματα απείρως δυσκολότερα είναι ότι την ίδια στιγμή η άρρωστη οικονομία με την βαθιά λαβωμένη κοινωνία αποδιοργανώνονται ταχύτατα..

ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΨΑΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΛΑΒΑΝΟ ΤΟΝ ΜΕΝΤΟΡΑ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ ΟΙ «ΣΥΜΜΑΧΟΙ» ΜΕ ΤΟ «ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ».

Θα πρέπει να τονιστεί αυτό που γράφουμε εδώ και καιρό. Το «άρρωστο» δημόσιο αποτελεί σύμπτωμα αυτών των προβλημάτων και όχι γενεσιουργό αιτία.

Μία τέτοια ολόσωστα ανατρεπτική προσέγγιση του ελληνικού ζητήματος βρήκαμε στο αμερικανικό περιοδικό FOREIGN AFFAIRS, όπου καθίσταται σαφές ότι το κύριο πρόβλημα της χώρας είναι ο ιδιωτικός τομέας και όχι το κράτος.
Όσοι θεωρούν ότι το κεντρικό πρόβλημα είναι ο υπέρογκος και διαφθαρμένος δημόσιος τομέας, ο οποίος επιβαρύνει τον ιδιωτικό τομέα, μάλλον πλανώνται.
«Η ρίζα του ελληνικού προβλήματος είναι η συγκέντρωση δύναμης στον ιδιωτικό τομέα και σε κατευθυνόμενα συμφέροντα, τα οποία προάγουν την κοινωνική ανισότητα» επισημαίνει το περιοδικό.
Το «άρρωστο» δημόσιο αποτελεί σύμπτωμα αυτών των προβλημάτων και όχι γενεσιουργό αιτία, προσθέτει.
Μία ομάδα ολιγαρχών διαθέτει στα χέρια της μία δυσανάλογου μεγέθους εξουσία – δεδομένου και του περιορισμένου πληθυσμού.
Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι τέσσερις οικογένειες ελέγχουν το σύνολο των ελληνικών μέσων ενημέρωσης, λαμβάνοντας μάλιστα ογκώδη δάνεια προκειμένου να χρηματοδοτήσουν τα ελλείμματα στους ισολογισμούς των εταιρειών τους.
Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι η Αγροτική Τράπεζα είχε ανάψει το πράσινο «φως» για παράνομα δάνεια, συνολικής αξίας 5 δισ. ευρώ.
Σύμφωνα με το περιοδικό, αυτές οι καταστάσεις καλλιεργούνταν στην Ελλάδα εδώ και αρκετές δεκαετίες, αιτιολογώντας εξ ολοκλήρου το γεγονός ότι η Ελλάδα διαθέτει το δεύτερο υψηλότερο επίπεδο ανισότητας μεταξύ των χωρών της Ευρώπης.
Στα προβλήματα προστίθεται και η γιγάντια «μαύρη» οικονομία, η οποία εκτιμάται στο 30% του ελληνικού ΑΕΠ.
Οι αυτο-απασχολούμενοι, σύμφωνα με τα στοιχεία, συνιστούν την κύρια πηγή της φοροδιαφυγής.
Ένα ακόμη πρόβλημα συνίσταται στο γεγονός ότι ο παραγόμενος πλούτος δεν αποτελεί όχημα νέων επενδύσεων, αλλά αντιθέτως διοχετεύεται στην κατανάλωση.
Παράλληλα, συνεχίζει το περιοδικό, η περιορισμένη αγορά εργασίας συνέβαλε παραδοσιακά στη διαμόρφωση δύο κεντρικών χαρακτηριστικών της ελληνικής οικονομίας.
Πρώτον, οι Έλληνες με χαμηλή εξειδίκευση στράφηκαν μαζικά στο κράτος, ιδίως τη δεκαετία του 1980, για την εύρεση εργασίας.
Έτσι, αναπτύχθηκε ένα σύστημα πατρωνίας και εξαγοράς ψήφου, το λεγόμενο πελατειακό σύστημα.
Οι πολιτικοί μεσολαβούσαν, ώστε να προσλάβουν στο δημόσιο την εκλογική τους πελατεία, ανεξάρτητα της ικανότητας αυτών των ατόμων.
Έτσι, σταδιακά συγκροτήθηκε ένα διαφθαρμένο και αναποτελεσματικό δημόσιο.
Δεύτερον, οι Έλληνες, γνωστοί για το επιχειρηματικό τους πνεύμα, αποφεύγουν να εργαστούν για άλλους και έτσι, προτιμούν να ιδρύουν τη δική τους επιχείρηση.
Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι το 35% του πληθυσμού εργάζεται με την ιδιότητα του αυτοαπασχολούμενου, γεγονός που αυξάνεται την αποτελεσματικότητα και ευνοεί την φοροδιαφυγή.
Αυτές οι δύο συνθήκες παρήγαγαν ένα τοξικό μείγμα, τονίζει το Foreign Affairs, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι οι μικρές επιχειρήσεις και οι αυτοαπασχολούμενοι δίνουν διαρκή μάχη επιβίωσης, ενώ την ίδια ώρα οι κρατικές υπηρεσίες είναι διαποτισμένες με νεποτισμό και ανεπάρκεια.

ΤΙ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΑΝ Η «ΑΡΙΣΤΕΡΑ» ΒΡΕΙ ΤΗ ΧΑΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΗΣ

lafazanis

ΟΙ ιδιοι οι «ΣΥΜΜΑΧΟΙ» υπονόμευσαν ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΩΝΑΣΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΜΙΝΙΟΝ ΕΠΙΒΑΛΟΝΤΑΣ ΠΡΑΧΤΩΡΕΣ ΝΤΑΒΑΔΕΣ ΑΠΟ ΒΑΡΔΗ ΜΕΧΡΙ ΓΙΑΛΑΦΟΥΖΟ…  Πως τελικά το πέτυχαν ? – Με τον Αντρέα ! Αυτό δεν το λένε, ούτε ότι την διάβρωσή τους στην «Αριστερά» και σ’ ολο το ελληνικό κράτος αναφέρουν μέχρι να φέρουν το ΔΝΤ να μας ρευστοποιήσουν υποδουλώνοντας μας..

Η μέχρι τώρα στρατηγική του Σύριζα ήταν ξεκάθαρη. Πρώτον, διαμορφώνουμε μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα ριζοσπαστικής αλλαγής της χώρας με κύριους άξονες την παραγωγική ανασυγκρότηση και την αναδιανομή εισοδήματος και πλούτου. Δεύτερον, διαμορφώνουμε βραχυπρόθεσμο πρόγραμμα άρσης της λιτότητας και ανακούφισης της κοινωνίας. Τρίτον, διαπραγματευόμαστε σκληρά με τους «εταίρους» την αποδοχή της πολιτικής μας και την απαραίτητη ελάφρυνση του χρέους, παραμένοντας όμως στο πλαίσιο της Ευρωζώνης και συμβάλλοντας στην προοδευτική της αλλαγή.

Η στρατηγική αυτή θριάμβευσε εκλογικά, μεταμορφώνοντας τον Σύριζα από ένα μικρό κόμμα της Αριστεράς στον κύριο πολιτικό φορέα της χώρας. Δυστυχώς απέτυχε παταγωδώς στη διακυβέρνηση και μας οδηγεί σε τρίτο μνημόνιο. Ο λόγος είναι απλός: η Ευρωζώνη είναι ένας σκληρός μηχανισμός που δεν συμβιβάζεται ούτε με το βραχυπρόθεσμο, ούτε με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα του Σύριζα. Οι χώρες που θέλουν το ευρώ θα πρέπει να αποδεχθούν το πρόγραμμα της ΟΝΕ, δηλαδή λιτότητα, νεοφιλελεύθερη απορρύθμιση αγορών, ιδιωτικοποιήσεις, περιορισμό του δημοσίου, κλπ. Δεν υπάρχει περιθώριο για ριζοσπαστικές αλλαγές εντός της Ευρωζώνης. Η συζήτηση αυτή έκλεισε οριστικά.
Η νέα στρατηγική του Σύριζα θα πρέπει να ξεκινήσει από αυτή τη διαπίστωση και από το συμπέρασμα που αβίαστα προκύπτει. Αφού το βραχυπρόθεσμο και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα του Σύριζα – που είναι πολύ επιθυμητά από την ελληνική κοινωνία – δεν μπορούν να εφαρμοστούν εντός της ΟΝΕ, η πορεία από εδώ κι εμπρός θα πρέπει να περιλαμβάνει σύγκρουση με την ΟΝΕ, φτάνοντας μέχρι τη δημιουργία νέου εθνικού νομίσματος. Αυτή είναι η πραγματική νέα επιλογή την οποία θα πρέπει να επεξεργασθεί το κόμμα.
Η άλλη επιλογή λέει ότι αποδεχόμαστε το τρίτο μνημόνιο, αλλά το βλέπουμε ως μια κίνηση τακτικής υποχώρησης. Στοχεύουμε στο να απαλύνουμε τις χειρότερες επιπτώσεις του και κερδίζουμε χρόνο για να εφαρμόσουμε ένα άλλο πρόγραμμα μακροπρόθεσμα. Η επιλογή αυτή αντιπροσωπεύει ένα πλήρες αδιέξοδο. Στην ουσία είναι η αποτυχημένη παλιά στρατηγική με τη διαφορά ότι έχει πλέον ανοιχτά αναγορεύσει την παραμονή στην ΟΝΕ σε υπέρτατο στόχο. Αν ο Σύριζα τελικά πάρει αυτή την πορεία, το αποτέλεσμα θα είναι η πλήρης αποτυχία σε επίπεδο διακυβέρνησης, καθώς και ολοκληρωτική του μετάλλαξη σε μνημονιακό κόμμα. Οι λόγοι είναι απλοί.
Μέσα στο πλαίσιο του νέου μνημονίου είναι αδύνατον να βρεθούν «αντίρροπα» ή «ισοδύναμα» μέτρα που θα απαλύνουν τις τραγικές επιπτώσεις του. Δεν υπάρχουν «άλλες» πηγές φορολογικών εσόδων, οι οποίες να επιτρέψουν την είσπραξη των 3,8 δις ευρώ ετησίως που απαιτεί η συμφωνία. Αναπόφευκτα θα αυξηθεί ο ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης και θα ανεβεί η φορολογία για τους μικρομεσαίους και τους αγρότες.
Η φροντίδα για τους φτωχούς και αδύναμους που θα προσφέρει πιο γενναιόδωρα ο Σύριζα, μέσα στο πλαίσιο της συμφωνίας θα συνιστά απλώς διαχείριση της μόνιμης και δομικής φτώχειας. Η Αριστερά δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποδεχθεί έναν τέτοιο ρόλο. Η πραγματική θεραπεία της φτώχειας στην Ελλάδα απαραίτητα θα ξεκινήσει από την απόρριψη των μνημονίων.
konstantopoulou vima ortia

Πως θα λητουργήσει το «ανάχωμα» που λέγεται Ζωή, μέσα στη Βολή του Συστήματος, είναι τώρα ένα θέμα που τρομάζει τον κατοχικό εσμό..

Η προοπτική να παταχθεί η φοροδιαφυγή, η διαφθορά και η διαπλοκή, λειτουργώντας ως αντίβαρο στην υπογραφή του νέου μνημονίου, είναι αμελητέα. Η συμφωνία θα φέρει φορολογική καταιγίδα σε μια κοινωνία που είναι στα όρια της φοροδοτικής της ικανότητας. Ήδη τα φορολογικά έσοδα του 2015 έχουν καταρρεύσει και τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα το επόμενο διάστημα. Στο περιβάλλον αυτό το πιθανότερο είναι ότι θα διογκωθεί και άλλο και η φοροαποφυγή και η φοροδιαφυγή. Οι μόνοι κερδισμένοι θα είναι οι μεγάλοι βαρόνοι της διαπλοκής, οι ειδικοί της μη πληρωμής φόρων. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτοί είναι και οι μόνοι που πραγματικά πανηγυρίζουν για το νέο μνημόνιο.

Πάνω απ’ όλα όμως, το τρίτο μνημόνιο έχει ελάχιστες πιθανότητες να επιτύχει ακόμη και με τους δικούς του όρους. Η ελληνική οικονομία είναι πλέον σε οριακό σημείο. Η εμπορική πίστη έχει καταρρεύσει, η τραπεζική πίστωση είναι ανύπαρκτη, οι εμπορικές συναλλαγές έχουν παγώσει, ή απαιτούν μετρητά, και η παραγωγή λιμνάζει. Στο βαθιά υφεσιακό αυτό περιβάλλον το νέο μνημόνιο θα επιφέρει και άλλη μείωση της ζήτησης! Πρόκειται για τον απόλυτο οικονομικό παραλογισμό, τον οποίο επιβάλλουν στη χώρα οι δανειστές και προσφέρεται να διαχειριστεί ο Σύριζα.
Ιδωμένη με ψύχραιμο μάτι, η εικόνα της Ελλάδας τη στιγμή αυτή δείχνει μια χώρα που, με πρωτοβουλία των «εταίρων» της, βρίσκεται ουσιαστικά σε προχωρημένη διαδικασία αποχώρησης από την ΟΝΕ. Το πολιτικό της σύστημα όμως αρνείται να δεχθεί την πραγματικότητα και προσπαθεί απεγνωσμένα να την κρατήσει μέσα στη νομισματική ένωση, όποιο κι αν είναι το κόστος για την κοινωνία. Το αποτέλεσμα είναι ότι σταδιακά δημιουργούνται συνθήκες κοινωνικής ασφυξίας και απειλείται κατάρρευση. Ο Σύριζα, υιοθετώντας την αδιέξοδη στρατηγική της παραμονής στην ΟΝΕ μέσω μνημονίων, κινδυνεύει να γίνει ο ίδιος αντικείμενο της λαϊκής οργής.
Η μόνη ρεαλιστική στρατηγική για το Σύριζα και τη χώρα είναι η υλοποίηση δομικών μεταρρυθμίσεων, οι οποίες προϋποθέτουν την έξοδο από την ΟΝΕ. Η επαναφορά του εθνικού νομίσματος είναι απολύτως εφικτή και θα ανοίξει το δρόμο για την απαραίτητη κοινωνική και εθνική αλλαγή. Το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ τεχνικό. Χρειάζεται πολιτικό θάρρος και αποφασιστικότητα που μόνο η Αριστερά μπορεί να προσφέρει. Η ευθύνη της απέναντι στην κοινωνία και το έθνος είναι τεράστια.

Share this post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

2 × two =